Autor - Buyno-Arctowa Maria

Dwunastoletnia rezolutna Lusia wyjeżdża z Warszawy do Żarkowic. Zamieszka w dworku pod opieką serdecznej cioci, która jak się okaże, jest w wielkich tarapatach. Dziewczynka, choć oszołomiona nowym otoczeniem i zdumiona zachowaniem gburowatej i zuchwałej służby, szybko próbuje zrozumieć i rozwikłać problemy dorosłych. Razem z Lusią, dziewczynką o wielkim sercu i odwadze, wkroczymy w świat pełen barwnych postaci i wydarzeń.

Każdy, kto kocha zwierzęta, z pewnością od razu polubi sympatyczną, nieco roztrzepaną Zosię, nazywaną przez wszystkich „kocią mamą”. Zosia ma osiem lat i jest bardzo zajętą dziewczynką – wyprawy do lasu z przyjaciółmi i rodzeństwem, wakacyjne przygody i zabawy w ogrodzie pochłaniają mnóstwo czasu. Pewnego dnia na podwórku niespodziewanie zjawia się kocia rodzina, dla której czym prędzej trzeba znaleźć bezpieczne schronienie. Temu wcale niełatwemu zadaniu sprostać może tylko dzielna „kocia mama”. Zosia nie przejmuje się uszczypliwymi uwagami kolegów – najważniejsi są dla niej jej czworonożni przyjaciele, którym zawsze gotowa jest pomóc.
„Kocia mama” to po trosze opowiadanie o samej autorce – Maria Buyno-Arctowa wplotła w nie bowiem wspomnienia przygód z własnego dzieciństwa. To książka pełna humoru, pokazująca wagę prawdziwej przyjaźni, która zdarza się nie tylko między ludźmi.

Książki Marii Buyno-Arctowej, autorki literatury dla dzieci i młodzieży, od lat cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem –czego najlepszym dowodem jest fakt, iż obecnie sięga po nie już kolejne pokolenie czytelników. Wielu dorosłych deklaruje, że z przyjemnością wracają po latach do przygód bohaterów Buyno-Arctowej i podsuwają je swoim pociechom. Do najpopularniejszych utworów autorki należą „Kocia mama” i „Słoneczko”.

„Kocia mama” w interpretacji Bożeny Dragun to znakomity sposób na rozpoczęcie przygody z literaturą.

Gdy w życiu małej dziewczynki pojawiają się nagle duże problemy – najlepszym sposobem na ich pokonanie jest uśmiech. Wie o tym dobrze Marysia, nie bez przyczyny nazywana przez wszystkich Słoneczkiem. Choć nie ma przy niej ukochanej mamy, a życie w nowej rodzinie z początku nie wydaje się różowe – Marysia nie przestaje się uśmiechać. Swoim wdziękiem, optymizmem i ciepłem potrafi przekonać do siebie największego ponuraka i sprawia, że nawet smutny i szary dotychczas dom staje się radosny i promienny.